Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Gururlusun ,kibirlisin,
Sen kendini beğenmişsin.
Ar ,edep nedir bilmezin,
Bencilsin sen ,egoistsin.

Sen neymişsin para para,
Varsan bir dert, yoksan yara.
Kimi insan tapar sana,
Sahte ilah mısın yoksa?

Sen neymişsin para para

Sen neymişsin para,para
Varsan bir dert,yoksan yara.
Tapınır insanlar,sana,
Sahte ilah mısın yoksa.?

Sen bu ülkenin kara bahtına,
19 mayıs 1919 da Samsun da,
Doğan Güneştin ufukta parlayan,
Işığı dalga dalga yurda yayılan.

Sen paranın kölesisin

Haramlara meyillisin,
Çalar,çırpar geçinirsin,
Asalaksın,sömürgensin,
Sen paranın kölesisin.

Sensin ,benim alın yazım,
Gönül sızım ,kalp atışım.
İlk aşkımsın,ilk göz ağrım,
Dünüm,bugünüm,yarınım.

Yine senden uzaktayım,
Dardayım,firardayım.
Dinmez sol yanımda sızım,
Anlamsızım,boşluktayım.

Sensiz kalınca yüreğim,
Döner yangın yerine,
Yanar bedenim yanar,
Kavrulurum ateşte.

Eğer bir gün sensiz,
kalırsam,yalnız başıma.
Kör olurum,kötürüm
olurum,

Annelere ithafen

Nakarat:
Sen gittin gideli öksüzüm annem,
Sanki hayatta köksüzüm annem.
Öyle hasretim ki sana ben annem,