Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Aramıza girdi,bak sıradağlar,
Söyle bu ayrılık,nereye kadar?
Gitiğin yerlerden, dönene kadar,
Gönlüm hep yas tutar,gözlerim ağlar.

Sevgilim gurbete,gittin gideli,

Karanlık gecelerde,görülen,
Ateş böceğinin ışığı,
Nereden gelir acaba?
Yapılan araştırmalara göre,
Onların ateşini,
Yakan bir bakteridir.

Kolay ve lüks bir hayat insana,
Güçlüklerle savaşmayı öğretmez.
Yoksulluk bir talihsizlik gibi görülse de,
Kendi kendine yardımla, zenginliğe çevrilebilir.

Kendine güvenmek, fedakarlığa katlanmak,

Aşk zamansız yakalar,
Kapıları aralar.
Aşk insanı hırpalar,
Duygularını sarsar.

Aşk kalbini tırmalar,

Aşk mevsimidir bahar,
Arzular şaha kalkar.
Gönül bahçelerinde,
Tomurcuk güller açar.

Hazırlıksız yakalar,

Aşk bakmaz yaşa, başa,
Kafa tutar sınıra.
Aldırmaz kurallara,
Giremez bir kalıba.

Aşk herkesi coşturur,

Zaman hızla geçiyor,
Her şeyi eskitiyor.
Aşk bizi yakalıyor,
Zaman unutuluyor.

Aşk bir dantel gibidir,
Nakış, nakış işlenir.
Halı gibi dokunur,
İtinayla korunur.

Bazen vahşi bir aslan,

Olmaz ki aşkta, harita, pusula,
Şiddet ve süre, hesaplanmaz aşkta.
Acıyı, çileyi alırsın göze,
Kaybolursun sen de, aşk denizinde.

Çılgınlık yaptırır, aşk, ara, sıra,

Aşk denilen tiyatroda,
Sahnede yoktur, dekorda.
Aşk oynanır her mekanda,
Sevenlerin arasında.

Umulmadık bir zamanda,