Beni en çok sevdiklerim yaralar.
Hemde can evimden.
Aradan yıllar geçse ‘de.
Sanki yeni olmuş gibi
Kazınmıştır yüreğime
Bu sızı gitmez içimden
Her şey olmak isterken
Hiç kimse olduysan eğer.
Yaşamak acı veriyorsa
Gidecek yerin kalmadıysa
Kimse selam vermiyorsa
Görmezden geliyorlarsa seni
İçinde bir çocuk,
Vardı bir zaman.
Ele ,avuca sığmayan,
Kurallara,şartlara,
Engellere kafa tutan.
Kimi ‘’çevreye uymak için’’
Kimi ‘’eşine eşlik etmek için’’içer
Kimi zevkten içer,kimi kederden,
Herkesin kendine göre bir nedeni var,
Kimi çekingenliğini içkiyle yener,
Daha iyi iletişim kurduğunu düşünür.
Zengin bir Fransız’ın,
Güzel bir kızı varmış.
Evlenecek yaşa gelmiş,
Kızını istemeye gelenler de pek çokmuş,
Adamın gözü hiç birini tutmuyormuş.
Damat aydını kendi,
Ne hayaller kurmuştum ben seninle,
Özgür bir kuş gibiydim yüreğinde.
Sebepsiz,habersiz gittiğin gece,
Soluğum kesildi döndüm deliye.
Gözlerim karardı, gönlüm sarardı,
İflah olmaz inan insan,
Öksüz,yetim kimsesizin,
Mazlum,garibin fakirin,
Hakkına musallat olan.
Sözleriyle,eylemleri,
Birbirine uymayanlar.
İnsanları kandıranlar,
İflah olmazlar olmazlar.
Dünya'yı mülkü sananlar,
Paraya,pula tapanlar
Açgözlüler,doyumsuzlar
İflah olmazlar olmazlar.
Çoğu insan hayatı,
Fazla ciddiye alır da.
Ufak şeyleri büyütür,
Olayları abartır.
İşlerin yoğunlaştığı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!