Gönlümde açan gülsün,
Öten şen bülbülümsün.
Ruhuma neşe saçan,
Ömre bedel gülüşün.
Basarsın sözlerinle,
Azaldı paralarım,
Kalmadı arkadaşım.
Sustu telefonlarım,
Şimdi yapayalnızım.
Tanıdım insanları,
Hayat her zaman kolay değildir,bazen rüzgar sert eser,bazen yollar taşlıdır.
Ancak güçlü olan,fırtınada bile yönünü kaybetmeyendir.
Güç yalnızca kaslarda değil,yürekte ve zihindedir.
Hasret kaldım gonca güle,
Döndüm garip bir bülbüle.
Sen düşürdün beni dile,
Çile çekiyorum çile.
İnsafın yok mu hiç senin,
Yalandan sevenlere,
Sözünden dönenlere,
Terk edip gidenlere,
Diyelim güle güle.
Bittiyse aşkımız bileyim ben de,
Sen git de hayalin, kalsın benimle.
Ya hep kal yanımda,ya da arama,
Benimle oynama,dengemi bozma.
Bu devrin adamı,değilim inan,
Güle güle Gülşah başkan
Gülşah Durbay,ilkeli,kararlı,
Eğitimli,donanımlı,istikrarlı.
Genç,girişimci yenilikçi,
Halka hizmete adanmış insandı.
Gülşah Başkana ağıt
Manisanın,gülen,
Aydınlık yüzü.
Yürüdün genç yaşta,
Yürüdün Hak ka.
Bir,bahar akşamında,
Rastladım,sana yolda.
Tanımazlıktan geldin,
El gibi baktın bana.
Neden öyle davrandın,
Seni candan sevdim de ben,
Hayata doğdum yeniden.
Tatlı dilin, güzel sözün,
Beni sana aşık eden.
Uyumak güzel yanında,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!