Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Bir görünüp ,bir yok olan serapsın,
Sanki gündoğumu, gün batımısın.
Alımlısın,çalımlısın,nazlısın,
Alın yazım benim gülen bahtımsın.

Sevmedi kimse seni,
Benim sevdiğim kadar.
Karşılıksız sevdim de ben,
Kendime verdim zarar.

Hayatımı yoluna,

Sevince başımız mı dönüyor?
Sevdiği için ezen,ezilen
Sevdiği için çok üzülen,
Sevdiği için öldüren,
Her şeyi abartılı yaşayan,
Garip bir toplum olduk.

Sevmek,en yüce histir,
Yürekte filizlenen,
Emek ve çaba ile,,
Gelişen ve güçlenen.

Günahkarım,seni sevmek günah sa,
Razıyım ben ateşlerde yanmaya.
Senden gelen cefa,ödüldür bana,
Vazgeçemem seni,sevmekten asla.

Dünya’da en güzel şey,
Sevmektir hiç kuşkusuz.
İkinci sıradaysa,
Sevilmek gelir hayatta.
Sevmek neden sevilmekten,
Daha güzel derseniz?

Karşıma çıkıyorsun,
Kaşını çatıyorsun.
Bakışların çok çapkın,
Sanki vahşi bir azgın.

Bakıyorsun kinle hırsla,

İnsanlar bazen yaşadıkları durumlardan,hayatın akışındaki olumsuzluklardan memnun olmaz şikayetçi olurlar.
Kimi işinden, eşinden,çevresinden ,kimi sosyal, toplumsal,ekonomik olaylardan,geçim sıkıntısından,enflasyon
dan,hayat pahalılığından,,yalandan,
talandan mobing,baskı ve dayatmalardan,haksız

Artık egemenlik,kayıtlı şartlı,
Düşünceler serbest, ifade şartlı.
Sistem her an takip eder insanı,
Kontrol eder oldu, yaşantısını.

Sanki sırat köprüsü,
Oldu köprülerimiz.
Tarifeyi görünce,
Atıyor bet benzimiz.