Kendimi öylece bırakmak noktasındayım,
Ellerim kenetlenmiş dizlerimde,
Muratsız yaşamak banamı kısmet?
Alametleridir ömrümün kıyameti
Lazım gelir şimdi bana YAŞAMAK...
Genç idim senelerce,senden uzak,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta