İnsan doğduk, insan kalamadık
Bir baltaya sap olmayı meslek sandık
Kelle koltukta kalan kendimiz idik
Dünyanın doyumsuz hırsına aldandık
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




"Kendimizi aldattık",
En fazla...
...
Bu ara...
"Bol keseden dağıtmak" üstüne yoruyorum kendimi...
Dağıt, boyuna...
Dün değil, bugün!
Peki kimin hakkını, kime?
O "kese" kimin!
Aldanır mıyız yine?
Unutur muyuz, "bir kış öncesini..."
Emin değilim,
"Beşer, şaşar..."
Tebrikler Önder kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta