İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Kâzım amcayı yazdığı bu güzel şiirden dolayı kutlamak isterdim.Lâkin kendileri Hak'kın rahmetine kavuşmuşlar.Kendilerini yakından gördüğüm için şanslıyım.Fakat engin ilminden faydalanamadık.Nazım abi böyle bir babaya sahip olduğunuz için gurur duymalısınız.rabbim mekanını cennet eylesin.size de yolunu devam ettirmeyi inşallah.
çok güzel şiir elinize yüreğinize sağlık
değerli büyüğüm ...zaten kelkitin burnumuzda tüttüğü şu gurbetellerde ...kelkitin sesini duyabilmek...kelkiti duyabilmek ...deşti yüreğimi...
kelkite armağan olsun bu şiirin...
saygılarımla
Çok güzel bir şiir, tarih,coğrafya,umut iç içe. İnsanı bir an kelkit ovasına götürüyor. Barış Aluk.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta