Kâzım Nasuhbeyoğlu (1929-2003)
Kel kele kel dedi, kel güldü kele,
Kel keli gösterdi, kendi kelinde.
Kelin dudağında kel kele köle,
Kelin keli kaldı, kelin dilinde.
Kel kele kel demez, kelin yanında,
Kel kelin kılıncı kelin kınında,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta