Bu gezegen ki
Kimine göre dar
Kimine göre geniş
Belki pastoral
Bir labaratuvar
Taşı var
Suyu var
Toprağı var
Hayvanı var
İnsanı var
Var da var
Labaratuvarın
Orta yerinde
İnsancıklar
Birbirini deniyor
S/ezgileriyle
Aklı tartıyor
Hafızayı karıştırıyor
Sabrı ölçerken
Birden bire kabarıyor
Köpük köpük
Köpürüyor insan
Nehir oluyor
Taşıyor
Kaşlar gözler
Bedendeki kaslar
Gerildikçe geriliyor
Beyaz siyaha
Uzun kısaya
Zengin fakire
Girişiyor
Vuruyor
Vuruyor
Vurdukça
Vuruldukça
Çığlıklar
Ağıtlar yükseliyor
“Anneee
Kurtar beni
Anneee
Nerdesin anneee ...”
Sesler
Birbirine dalaşıyor
Susku kaçınılmazlaşıyor
Oysa
Çeşit çeşit silahlar
Perfekt bir konumda
Konuştukça konuşuyor
Evler yıkılıyor
İnekler böğürüyor
Köpekler havlıyor
Tavuklar kaçışıyor
Kuşlar göçüyor
Yollar
Köprüler
Bir bir kopuyor
Hudutlar siliniyor
Silahların gövdesi
Kelimelerin süsünü
Havaya uçuruyor
“An...neee....”
Anne
Anneliğini yapamıyor
Çünkü ilk hedeflerden biri
O olmuştur
Kararıyor bulutlar
Gök kayboluyor
Ay utancıyla
Ziftli bir ağ içinde
Yıldızlar
Yıldızlar nerede
V/ay
V/ay
V/ay
V/ay
H. Korkmaz
Mart 2026 Sthlm
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 00:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Nenem; "Ahir zaman" der dururdu... Çocuk aklım pek ermezdi. Sanırım içinden geçtiğimiz bu zamanlara ad bulmak zor.
Şöyle bir baktığımızda; ne insan huzurlu , ne hayvan, ne de doğa...
Aklıma düştü ; Almanya'daki hayvanat bahçelerinde "dünyanın en tehlikeli canlı türü" olarak insanı işaret eden sembolik bir düzenlemenin olduğu... Bu sergide, tehlikeli türü görmek için içeri giren ziyaretçilerin karşısına bir ayna çıkarılarak, yeryüzündeki en büyük tehdidin insan olduğu vurgulanmaktaymış...
Nasıl da anlamlı aslında... Dünya insandan hep alacaklı.
Kutladım bu güzel şiiri. Kalemin hep yazsın. Sevgiler, selamlar.
Seni görmek ne guzel, Sevgili dost kalem. :)
Her daim kalptesin.
TÜM YORUMLAR (4)