Kelimeler Komutanım Şiiri - Ali Sinkay

Kelimeler komutanım
Bazı anlamlara gelmiyor
Dilimde sıraya diziliyorlar
Kalbime girmeye cesaret edemiyorlar

Bir cümlenin ucunda asılı kalıyorum
Devamı var biliyorum
Ama nokta koymuş biri
Adını bilmediğim bir yerden

Boğazıma düğümlenen şey
Su değil
Hava değil
Yarım kalmış bir “affet”
Söylenince kırılacak bir “gitme”

Bak
Defterler dolusu harf taşıdım
Yanıma mühimmat diye
Ama kapına gelince
Hepsi oyuncak askere döndü

Kelimeler komutanım
Bazı anlamlara gelmiyor
Ben susarak anlatmayı öğrendim
Sen duymamayı tercih ettin

Kelimeler komutanım
Emir bekliyor dudaklarımda
Ateş desem
Yakacak içimizi
Dön desem
Kaybedecek yüzümüzü

“İyiyim” diyorum mesela
Yalanın en kısası
En zahmetsizi
Bir heceye saklıyorum
Bütün gecesiz uykularımı

“Özledim” demek var ya
Tek kelime
Tek çizik
Ama senin adının yanına
Yakıştırmaya elim varmıyor artık

Sana söyleyemediğim her şey
Duvarlarımda yankı
Kulağıma bağırıyorlar
Ağzımdan dışarı çıkmaya korkuyorlar

Belki de sorun bende değil
Belki de dil yetmiyor insana
Çünkü seni seviyorum derken bile
İçimden geçeni çeyrek hızla anca çiziyorum

Bazen düşünüyorum
Susmak mı en dürüst cümle
Yoksa
Yanlış anlaşılmayı göze almak mı dürüstlük

Kelimeler komutanım
Bazı anlamlara gelmiyor
Dudağımda titreyen her harf
Göğsümde kurşuna dönüşüyor

Kelimeler komutanım
Yenildi bu savaşta
Sana sakladığım bütün sözlerim
Adını duymadan öldü yavaşça

Kelimeler komutanım
Rapor veriyorum sessizce
Kalp cephesinde ağır kayıp
Anlam cephesinde tek bir zafer yok