Ömrü bölmek renklere kelebek kanadınca,
Gem vurmak öyle zor ki, içimizdeki hınca...
Kapkara ve somurtkan bir boşluğa dalınca;
Ağlamaklı gözlerim, ağlamaklı gözlerim...
Duman, sis, kura büyü... Kime, ne diyeceğim;
Dönüşsüz trenleri neden bekleyeceğim?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta