Kelebeğin Rüyası Şiiri - Zeynebp Özge

bu sabah diz çöktürüp güneşi
uykularımı geri aldım, karanlığın gözlerinden.
ve susturup yatağında rüzgârı
sonsuzluğun uykusuyla doldurdum ciğerlerimi

üstelik
hiç bir düşte biz ol'amayacağımızı bile bile
soydum dünyanın kabuğunu ve
renkli bir yorgan gibi çektim üstüme ağırlığını
son düşümde kömür ocakları
ve ben bir alev topu gibi
geçip gidiyorum yaşamın çekirdeğinden
son kez görebilmek için "Kelebeğin Rüyası"nı