Bulutsuz bir sonbahar gecesi,
Yıldızlar uzak duruyorsa artık birbirinden
Ve ışık saçmıyorsa ay eskisi gibi
Sensizlik beni mahvettiğindendir.
Zaman akmak istemiyorsa bir sonraki âna
Mutlu olmuyorsa çocuklar bayram günleri
Yağmur yağınca şehre huzur gelmiyorsa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrik ederim, anlatımda ki doku çok hoşuma gitti,
sevgilerimle.
Şiirinizi beğendim teşekkürler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta