Yokluğundan koparıp yokluğumu bir uçurum boyu, sevdaya demlemek çayımı, zamansız.Sigaramdan bulutlar geçerken, göz-gözü görmez zifiri akşamlarım hatrına sevmek kimsesizliğimin efkarını.Bir ince iştir göğsümde büyüyen yara, şimdi sonrasına düşen fikirlerimi kaybetmenin biçareliği üzerine yazıldığını sandığım şiirler, çalınmış kalemlerin ihanetindenmiş meğer...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta