Akşam olur yorgunluğa düşersin
Senin çektiğine çile mi dersin
Üşütür boş sözün,boştur söylemin
Ben yaşadığımla varım,bunu bilesin
Arar beni gece gündüz dostlarım
Sabahlarız bir pire için yorganın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta