Kekliğim Şiiri - Hilmi Eren

Kınalı kekliğim dağların süsü,
Ardıçlı bellerden duyulur sesi,
Seher yeli gibi kokar nefesi,
Sarp kayalıklarda öter kekliğim.

Bazen koyaklarda sekerek yürür,
Bazen bir pınarın başında durur,
Arada rüzgâra kanadın vurur,
Yaylaları mesken tutar kekliğim.

Eğlenmez enginde, yükseğe kaçar,
Çiçekli kırlarda süzülür uçar,
Kırılmış kalbimde yaralar açar,
Her zaman gözümde tüter kekliğim.

Avcı olan avcı kıymaz kekliğe,
Bakar kalır, eli varmaz tetiğe.
Yakışır mı cana kıymak mertliğe?
Eren’in gönlünde yatar kekliğim.