Hayat umursadıkça geliyor üstüne insanın
Bir dirhem çaresizlik alıveriyor bütün umutlarını...
Ama yılmadıkça umutlar,yıllandıkça yürek,söndürmedikçe yüreğindeki feri
Pişiriveriyor yalnızlığa gömülmüş kendini....
Ve insanoğlu;
Kek gibi anılıyor tarih boyu
Piştikçe sertleşiyor.......
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta