Renğarenk ışıkları olan sokakta, belki de en kara. İnsanım.!
Sevda rüzğarlarında üşümüş rotası ezilmiş duyğulardayım
Sana unutkanlık hastalığına bulaşmış bir enkaz bırakıyorum...
Şimdi
Söndü ışık
Sustu dudağımdaki sen çalan ıslık.
sen
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta