Renğarenk ışıkları olan sokakta, belki de en kara. İnsanım.!
Sevda rüzğarlarında üşümüş rotası ezilmiş duyğulardayım
Sana unutkanlık hastalığına bulaşmış bir enkaz bırakıyorum...
Şimdi
Söndü ışık
Sustu dudağımdaki sen çalan ıslık.
sen
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta