Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Her insan makinenin oldu canlı bir kolu,
Yok mu acaba bundan kurtarmanın bir yolu?

Küsmek demek bülbüllerin susması demektir,
Küsen iki tarafın kin kusması demektir.

Küsmek de neyin nesi? Evde dengeyi bozar,
Küslük olan evlerin çocuk çoluğu yozar.

Kabalist soykırımda maşa oldu araya,
Bir de merhem ettiler açtıkları yaraya...

Gitti Kamil Paşa, geldi Mahmut Şevket Paşa,
İngilizin Almanın her biri ayrı maşa.

Maymuni bir taklitle en yaş tahtaya bastık,
İlmi süistimalle mukaddesatı astık...

Sömürü medeniyet kılığına bürünmüş,
Garptan başka insanlık bir çöp gibi kürünmüş!

Kalmayınca içinde insanlığından maya,
Ondan sonra başladı kul hakkına dalmaya!

Teknoloji dünyayı tahrip için mi idi?
Ne hale getirdi bak, Batılı denen gidi!

Kimi sisteme uşak, kimisi sistemzade,
Kimi sisteme aşık, kimisi sistemzede...