Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Çocuklar kap gibidir ne koysan onu alır,
Ona sahip çıkmazsan ne din ne iman kalır.

Bir kamyon buğday etti bir çekmece civata,
Şimdi el kadar alet hoş geliyor Cevat'a!
Tüketen ama üretmeyen tek toplum biziz,
Ama bütün bunları anlatmak zor Cevat'a

İran bahane arar, yok gözüdür, kaşıdır,
Ta ki kurulduğundan beri çıban başıdır

Ara, bul, orada ne olacak sana fayda,
Defterin dürüldü mü çığlık atsan ne fayda!

Haramdan zerre olsa çek onu yemem, yemem,
Şüpheli bir şey yesem gururla yürüyemem! ..

Yine bir projenin tam da ortasındayız,
Yurdumun her yerinde canlı bomba patlıyor!
Baba Buş durduk yerde "teöğreriğziiim" dememiş,
Bu bile birçok şeyi, planı, ispatlıyor! ..

Doğaya uymak varken çare üretiyoruz,
Çare üretmek için ömür tüketiyoruz.

Bir zamanlar her şeyden yapılıyordu putlar,
Çağdaş cahiliyenin putu oldu çaputlar...

Çal bakalım, daha çal, yürek coşsun, kaynasın,
Nereye varır sonu? Çingen kızı oynasın! ..

Bir türlü barışmadı gönlüm merd ile zenle,
Yan yana gezmedim pek zenginle, boş gezenle,
Her nereye gittiysem çıkmaz sokağa çıktım;
Hiç de barışamadım bu şeytani düzenle! ..