Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Sağduyuyla araştır, ne diyor sana dinler?
Dostunu düşmanından ahmak olanlar dinler!

Bir gün sabah uyandım, bir de baktım etrafa,
Dört yanımda kitaplar yayılmış her tarafa.

Her biri mesleğimin nadide kitapları,
Her biri binden fazla kabarık sayfaları.

Milletin maskarası kendi kendini yerer,
Düşmanların ağzıyla kendi kendini gerer.

Devlet izini vermiş piyangoya, totoya
Müftü caizdir demiş piyangoya lotoya.

Kabalist soykırımda maşa oldu araya,
Bir de merhem ettiler açtıkları yaraya...

Gitti Kamil Paşa, geldi Mahmut Şevket Paşa,
İngilizin Almanın her biri ayrı maşa.

Kalmayınca içinde insanlığından maya,
Ondan sonra başladı kul hakkına dalmaya!

Maymuni bir taklitle en yaş tahtaya bastık,
İlmi süistimalle mukaddesatı astık...

Sömürü medeniyet kılığına bürünmüş,
Garptan başka insanlık bir çöp gibi kürünmüş!

Yurdumuzda yapılan bütün arabaların,
Bütün parçalarını, bizim ustalar yapar.

O zaman ne diye tek araba markamız yok?
Dersen de o zaman Özdemir Sabancı yapar...