Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Erkekler yaşlarını saklamaya başlarsa,
Bilin ki ihtiyarlık dönemi başlamıştır.
Kadınlarsa yaşını söylemeye başlarsa,
Bil ki koca karılık dönemi başlamıştır!

İhtiyat gence lazım fakat yaşlı kullanır,
Bu sebeple kabristan genç ölülerle dolu.
Ne can kıymeti bilir, ne fayda zarar bilir,
Kırk bile diyememiş gömülürleele dolu.

Hastalıklar bir nevi ikazdır insan için,
Olduklarını hatırlatır burada niçin...

Ne canını sıkarsın zeval mı oldu ikbal,
Öf püf edip durma da şimdiden kalk tedbir al.

Adam iki ayaklı, görünüş insan şekli,
Fakat davranışları at, köpekli, eşekli...

İki ayrı dünyayız şimdi memleketimde,
Ki ayrı dünyaların ortak bir dili yoktur!
Söz bitti, temas olmaz, karşı komşuyla bile,
Birbirine merhaba bile demeyen çoktur!..

On dokuzuncu yüzyıl kralcı, cumhurcular,
Yirminci yüzyıl ise komünist, kapitalist,

Bu asır da başladı millici, küreselci,
Her devir olacak mı bu sağcı, solcu, selci?

Kabe'ye karşı dursam, hayal etsem yüzünü,
Dindirir mi acaba içimdeki hüzünü!?

Neden böyle huysuzlaştın deme de iki de,
İçime attıklarım boğdu beni belki de!

Adını sık ağzıma aldığıma bakma sen,
İçime çekmem ki dudak tiryakisiyim ben...