Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Öyle insanlar var ki, sılayı gurbet eder,
Kendine, çevresine, hayatı berbat eder!..

Ne güzel yutturmuşlardı zafer diye Lozan,
Ah bir de olmasaydı şu fesli oyun bozan!..

Çocuk hastanesinde çalıştım iki sene,
Bir seyyar oyuncakçı önünde iş bulmuştu.
Aradan on yıl geçti, yolum düştü, uğradım,
Seyyar üç, dörde çıkmış, bir de dükkan olmuştu!..

Oyuncaklar çoğaldı, daraldıkça zamanlar,
Bangır bangır olsa da duyulmuyor ezanlar.

Türlü, türlü oyunlar yaptılar, sinsi, sinsi,
Koyun ile denk oldu oyunda insan cinsi!

Oyunlar oynuyoruz da yüzü asa asa,
Hayat oyun oynamak için kısa, çok kısa...

Dünya petrolünün yüzde yetmişi bizimdi,
Şeytani türlü oyunlarla tümünü aldı.
Topraklarımızın yüzde onuyla beraber
Bize birçok bayramla, ne mutlu türküm kaldı!

Oyuna bak, oyuna, Kavalalı bulundu,
Osmanlı'nın başına bir püsküllü bulundu!..

Kütahya'lara kadar getirtince oğlunu,
Tehdide başlayınca Osmanlı Hümayunu,

İnsanlar parka değil, balkona bile değil,
AVM'lere çıkar oldu farkında değil.
Bunu zihin kontrolüyle verir birileri,
Yönlendirerek güder oldu farkında değil!..

Çirkin de olsa eğer seversin özelse ki,
Düşün bir de o özel hem de en güzelse ki!..