Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Bilmeyen çok konuşur, durmazlar bir kez olsun,
Otururlar kenarda bilenler suskun suskun...

Rahmetle anılmak benim tek hedefim ama,
Bunu bilen kalacak mı acaba arkama!?

Ne bu ya arkadaş insan eder birazcık ar,
Bilenler suspus durur bilmeyenlerse lavgar!

Mana hastalığını bilen var bilmeyen var,
Bir çare aramayıp marazdan inleyen var.

Bilen yapar, az bilen havadan atar tutar,
Bilmeyen eleştirir hem bir de çamur atar.

Bilgeleri olmayan bir millet naçar kalır,
Olup da dinlemeyen zillete düçar kalır!

Bilge insan yaşlanmaz sadece olgunlaşır
Çünkü o mutmain bir gönülde dünya taşır.

Bilgeliği yaş değil, okumalar öğretir,
Ve bir de bilgelerle yaşamalar öğretir.

Bilgelik çağı değil bilgi çağıdır bugün,
En şedit cahiliye yaşanmaktadır bugün!

Bilgeliksiz bilgi güçtür de yıkıcı güçtür,
Hem kendisini de dahil yok edici güçtür.