Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Mümin dini ve imanıyla övünendir bil,
Bir kenarda saklanan, utanan, sinen değil!

İmanı olmayanın vatanı da olmaz hiç,
Vatan savunmayı bile anlamlı bulmaz hiç!

İmanla sona erer, bütün sıkıntı, çile,
Hiç bir korkusu kalmaz, ölecek olsa bile!..

İnkarcının dediği doğruysa ne olur ki?
Ehl-i imanın hayattan neyi kaybolur ki!?

İman pamuk ipliği ile bağlıysa sana,
Tahsil hayatı boyu zaman zaman yoklanır.
Fazla sürmez lisede veya yüksekokulda,
Basit bir darbe ile donuverir, şoklanır!..

İman sağlam değilse her ne yaparsan boştur,
Ahret zaten değil de sanma dünya da hoştur!

İnsanda üç özellik namus, zeka, enerji,
İlki yoksa iki, üç, olmasa daha iyi!..

Şeytan su bile dökemez insan denen türe,
Şeytan günaha davet eder insan küfüre!

Sadece kendi çıkarları için koşturan
Zavallılara insan diyebilmek mümkün mü?
Çünkü bunlar hakiki mutluluğu tadamaz,
Mutsuzdan insanlık bekleyebilmek mümkün mü?

İnsan dendiğinde çok hassas vicdan olmalı,
Tek insan değil hayvana da insan olmalı.