Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Hakiki istiklale sahip çıkmalıyız biz,
At gözlüklerimizi artık atmalıyız biz.

Tarrrt… diye bir keskin ses duyuldu yan taraftan,
Mezarlık duvarında çok eski bir ağaçtan.

Yanımda köylü genci hemen bir telaş aldı,
Vay şerefsiz diyerek stres içinde kaldı.

Aile kalesini kaybeden bir toplumun
Her yeri yüksek burçlu kale olsa ne yazar.
Ailesi olmayan toplumdan piç yetişir,
O piçler de dünyayı durmadan bozar, bozar...

Birçok şiir yazmışlar gül, çiçek, aşk, ibibik,
Şairler düşünmez mi? Biz ne olduk ne idik?
Madde edildi talan, maneviyat yanıyor,
Dertlerimiz yanında pek abidik gubidik! ..

Açtılar sağdan, soldan, önünü ve ardını,
Cinsel obje haline getirdiler kadını.

Adaletsiz yönetim milleti zora sokar,
Adaleti olmayan milletler kokar, kokar.

Çok okuyan çok bilir, herkes ile uzlaşır,
Okumayan nadanlar herkes ile hırlaşır...

Kendini halktan üstün gördükçe birileri,
Kendini bir şey sanan cühela sürüleri...

Müziğimiz bir değil birçok çeşitte idi,
Onu bir tek cistak cistağa çevirdi gidi.

Ey batılı insanlığa katkın ne ki? Boşuna!
Müslümanın bu hali çok mu gitti hoşuna?