Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Olmayacak işlerden kar olacak sanmıştım,
Bir tane vefasızdan yar olacak sanmıştım.

Lüzumsuz korumacı ve lüzumsuz ezmeci,
Yavrunuz olur sonra sınırlarda gezmeci...

Hata yaparım diye korkup yapmaktan kalma,
Olmazsa ders alırsın ders da almaktan olma.

Olmazsa olmaz nidem, kim bilir olur ardın,
Şimdiye kadarki hayatımda sen mi vardın?

Olur mu? Olmaz tabi hayalini kurunca,
Hele daha da sevip üzerinde durunca...

Delilik değil midir, kendi kendine gülmek?
İman etmeyip de ölüm korkusundan ölmek?

Kıvırıp durma daha, hiç ölmemek elde mi?
İnansan, inanmasan, dirilmemek elde mi!?

Olmuyorsa olmuyor neden sıkarsın onu,
Elbette ki her şeyde vardır bir enikonu.

Öleceğiz ölecek, toprağa gömülecek,
Belki de güzel şeyler söyleyip övecekler.

Birazcık unutunca bir araya toplanıp,
Mahkeme ilamıyla malını bölecekler.

Elinde kırmızı şal, bağırıyor hey!.. Oleee!
Kana mı susamışlar, bu nasıl bir oyun be!?