Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

İGF-1 verildi ineklere çok, bol, bol,
Daha fazla süt için, öl insanım, kanser ol!..

Olmadı diye boynum neden yana eğilsin,
Umurunda değilsem umurumda değilsin.

Okullara el atıp okumuşu bozdular,
Algılarla oynayıp okunuşu bozdular...

Oku ha engel değil, senin kıl yün eğirmen,
Uyanmazsan seni de öğütür bak değirmen!

Gözleri uzaklara dalıp giden birinin
Yakınlarda başından geçen öyküsü vardır.
Olan olmuştur ama bir şeyler bitmemiştir,
Anılarından kalan gözünde pusu vardır.

Mutlu veya mutsuzluk beyninin içindedir,
Olaylara bakış düşünce biçimindedir.

Gittin kaza yerine döndü selam verilmez,
Şerit çektim kalbime olay yeri girilmez!

Nasılsa çok var diye oburca yememeli,
İnsan ölçüsüz yiyen dünyada tek memeli.

Bir mefkuren yok ise boştur para pul nişan,
Haramda ölçün yoksa olacaksın perişan!

Ol demeden olduysa şu koskoca kainat,
Ol deyince olmaz mı, nedir sendeki inat!?