Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Fener, Galata diye bölebilen toplumu,
Bir düşünün bakalım, neler için bölmez ki!?
Takımının uğrana ölebilen bir insan,
Bir düşünün bakalım, neler için ölmez ki?

Güldüremez bu kadar sanki işin şakası,
Bir mum olamayanın fenerlik iddiası!

Dıngırdaklı çalıyor hem de adamlar sazı,
Her tarafı doldurmuş bir bakın fen yobazı!

Ferasetli bir insan görür birçok şeyleri,
Önceden haber verir çeker hep heyheyleri.

Yeri göğü doldurdu duymaz mısınız feryad?
Nasıl unuturuz ki? Cihad oldu bizden yad!?

Malayaniyle geçen günler düşer yadıma,
Yaklaştıkça hiç kimse ses vermez feryadıma!..

Nihayet artık bu gün facia oldu lisan,
Uydurulan şeylerle nasıl konuşur insan!?

Faizi haram kılan dinin mensuplarına,
Faiz yüzünden battı demesi ne acıdır!
Şeytanın pislikleri diye tarif ederken,
Faiz bataklığında yüzmesi ne acıdır!..

Fakir tavuk yiyemez yerse de bir iş vardır,
Ya fakir kendi hasta ya da tavuk hastadır.

Fakire akrabası bir zengini sorunuz,
Ya savurgan biri der veyahut da çingene!
Aynı fakire makam sahibini sorunuz,
Ya iş yapmaz pısırık veya gelişmiş ene!..