Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Kızgınlık bir şekilde geçiyor da zamanla,
Kırgınlığı koyacak bir yer bulamıyorum.
Hala aklıma gelse gözlerim buğulanır,
Aklımdan çıksa bile sakin olamıyorum...

Bir yalan bir doğruyla bu hale getirdiler,
Kızılderili gibi bizi de bitirdiler!..

Kızılderililerin insana hıncı yoktu,
Yani insan öldüren kama kılıcı yoktu!..

Kızılderili şaştı beyazların haline,
Bir avuç sarı maden için şu hallerine,
Neden gırtlak gırtlağa birbirini yiyordu?
Ne olacak acaba geçince ellerine!?

Kızım bir kedi bulmuş dediler güldüm ona,
Bu yaşta bir kediden yavrusu olduğuna...

Kızın vazoyu kırdı, sen de kızını kırdın,
Aslında sen çok daha kıymetlisini kırdın!..

Kızmaya hakkın var mı ardından konuşana,
İnsan sanıp da bir değer veren sensin ona!

Araplar boru diyor, biz klakson diyoruz,
Anlayabilen var mı? Nereye gidiyoruz!?

Herkesin elinde bir klavye, maus, tık tık,
Eğer ki olmayaydı acep ne yapacaktık?
Otobüste, trende, hatta helada bile,
Bıkmadan usanmadan... Yoksa patlayacaktık!..

Yaşayıp gidiyoruz, habire, itiş, kakış,
İslam'dan başka yoktur bu kaostan bir çıkış...