Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Dünya handır içindekiler geçici yani,
Senden nice büyükler vardı nerdeler hani!

Pişmanlıkla maziye daldı gitti şu ömrüm,
Boşa geçen gençlikte kaldı gitti şu gönlüm!..

Derler ya dünya yalan, biraz da sen oyalan,
Fakat hesap ciddidir, değildir asla yalan...

Bir hiçten diğer hiçe giden yolun üstünde,
Han denkgeldi orada oyalandım üç gün de...

Yolcuyken davranırız sanki hancıymış gibi,
Harcıyoruz her şeyi bir Saban'cıymış gibi!

Hangi millet ne yapmaz vatanını satana?
Bu nasıl oyun bizde vatan satan satana!?

Çocukken tarlamızda ekinler derilirken,
Dedeciğme sorardım gölgede dinlenirken.

Onlar eynerde ben de çelik çomak oynardım,
Örümcek ve köstebek yuvaları arardım.

Hangi gündüz vardır ki akşamı olmamıştır?
Hangi hayat vardır ki vadesi dolmamıştır!?

Gözlerim döner oldu seni her andığımda,
Kendimde değilmişim ardından yandığımda.
Zehirli çiçekmişsin hala genzimi yakan,
Hangi ruh halindeysem seni yar sandığımda?

Hangi ruhtu üç milyon şehidi şehit yapan?
Maalesef o ruh yiyor tırpan üstüne tırpan!..