Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Kimse seni üzemez tabi izin vermezsen,
Üzecek olanlara hadi buyur demezsen!

Bilmem ki bu gurbette ben ne aradım buldum,
Kimsesize acırken kendim kimsesiz oldum...

Ne hale geldi bir bak aramızdaki bağ, yar,
Kimseye deme bari, bize gülmesin ağyar!

Kimsin öğrenmek için merak mı ediyorsun,
Hele bir bak nerede, kimle ne ediyorsun?

Kin kurşundan ağırdır ağır yük taşıyana,
İlerletmez belki de götürür Aşiyan'a

İki bin yıllık kinle toprağına üşüştü,
Felluce'li yetimin payına kurşun düştü!..

Elindeki boyayı sıvayan sıvayana...
Dostunu, ahbabını kınayan kınayana!..

İnsanda kin duygusu haklıymış gibi durur,
Ancak içi kofalmış boş ruhları doldurur.

Kin ekildi ülkemde, her yer mayın döşeli,
Ne hallere geldik bak ellerine düşeli!..

Kravatlı yamyamlar Afrika'ya gidiyor,
Bak senin kulağın düz, onun ki kıvrık diyor!

Otomatik tüfekler dağıtıyor onlara,
Git diyor o düşmanın, saldır o düşmanlara!..