Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Din imanı unutmuş, herkes tahsilli cahil,
Anadan doğma çıplak cahille dolu sahil!

Geriye bakıp bakıp hayaller kuruyorsun,
Tahta at seni bekler hala ne soruyorsun?

Genç, ihtiyar dinlemez ecel vakti gelince,
ah etmek fayda etmez tahta ata binince!

Tahtırevan bekliyor, haberin var mı dostum?
Yapacağın buluşlar ecel savar mı dostum?

Bizi esir edeni minnetle anıyoruz,
Taktıkları prangayı takı sanıyoruz!

Taklidi iman fanussuz yanan muma benzer,
Her nerden bir yel esse oraya doğru döner.
Fanussuz bir fener ne kadar yanacak ise...
Şiddetli bir yel esse o da o gibi söner.

Taklid edene kimse iyi şeyler dilemez,
Taklitle arpa boyu kadar yol gidilemez!..

İlk önce öğrenmeli, düşmanının huyunu,
Bu millet taklit etmiş düşmanını hoyunu!..

Bu taklitçiliğimiz neden bu kadar çoktur?
Nedendir aşk sembolü kalplere batan oktur?

Takma kafana şu bu eleştirmiş başkası,
Aslanın umurunda mı eşşek anırması!?