Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Ayrı kalınca gönlüm bir tuhaf oluyor ya,
Sensiz geçen günlerin telafisi çok zor ya!

Telefon şimdiye dek basitçe bir aletti,
Öyle hale geldi ki insanı telef etti!

Tüfek icat oldu ve mertlik çoktan bozuldu,
Cep telefonu icat oldu her şey bozuldu!..

Sana değer verdi sen değerini mi bildin,
Tabi aramaz çünkü rehberinden silindin!

İnsanın tabiatında olan muhabbeti,
Bununla deşarj olma güdümüzü yok etti!
Esas stres kaynağı sohbetin mahvolması,
İnsanın biraraya gelmesini yok etti!..

Antalya'da bir aile siyanür içmişti,
Apartmanın önüne polisler dolduğunda,
Aaaa! Dediler, komşular, burda yaşıyorlarmış!..
Alın sonuç, insandan mana kaybolduğunda!

Şık giyimli, kültürlü ve vizyon sahibiymiş,
Adam dev ekran bir televizyon sahibiymiş!

Evde televizyonu seyretmeyin diyemem,
Bir gün bile tutmayın, evden çıkartın atın!
Başka birisine de verin diyemem, asla,
Mümkünse balyoz ile çöplükte parçalatın!..

Vuramadık bir türlü kelin kafaya vole,
Sayesinde geldik bak ne hale, televole!

Telkinlere uyup da nankörlük etme sakın,
Bu günlerde insanlar inan küfre çok yakın!..