Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Sömürüyü bilmezsek sömürü hiç biter mi?
Biz hiç hayır demezsek üstümezden gider mi?
Hatta fantazi yapar hortumunun ucuyla,
Sormaz bile asla hiç bu kadarı yeter mi?

Sömürülmeye razı olduğunda elbette,
Tabi ki güzel işler demokrasi denen çark.
Sömürülmeye razı olmadığında ise
Cunta devrede işte Batıyla arada fark!

Neden korkuyoruz ki sömürgeci güçlerden?
Onlar kendi yokluğunu kucağında besler!
Sen eğer sömürtmezsen sömürebilirler mi?
Sömürten onları kendi ocağında besler!..

Tek devletten ibaret gördüğünüz bu dünya,
Batı'dan başka her yer ülke değil sömürge.
Yağmaya malın olsun, dolaylı ve dolaysız,
Çullanırlar üstüne, neyin varsa sömür, ye!

Ne etmedi son asır bir inan bir insana?
Ne varsa hep işlendi vicdansızlıktan yana,
Çanakkale, Vietnam, Hiroşima, Kafkasya,
Sabi, sübyan demedi, oku anlatsın sana!..

Yazık! gelişmeye ilk değil sondan başladık,
Bilim teknolojiden değil dondan başladık!

Bir gün son gün olacak, diyecekler dur ağa!
Hadi artık hazırlan, geldin sen son durağa!..

Dünya dedikleri şey bir bakımlık tadımlık,
Sondurağı çok uzak sanma o bir adımlık!

Son gün geldiği zaman armaların sökülür,
Her ne yaptın ettiysen hep önüne dökülür.

Zaman durmuş gibidir ömür hızla akarken,
Son gün gelir sağ sola aval aval bakarken.