Ardından izlerken yenilmiş savaşçı yürüyüşünü
Elimdeki ağırlığı hissetmekten bitap düşmüşüm.
Oysa ben, savaşı bile unutmuşum.
Kendimle olan ahdime sadık durup,
Tüm barış anlaşmalarına sığınmıştım.
Kılıcımın kabzasını sıkıca tuttuğum o anda
İstemeden de olsa bir savaştan galip çıkmışım.
İçim de anlaşılmaz bir çelişki.
Bileklerimde nefsi müdafaanın sızısı
Ve dişlerimde gayri ihtiyari bir öfkenin gıcırdaması.
Bir gül ağacının kendi diken savunması
Harekete geçti tövbe etmiş bir yürekte
Helaldir nefsi müdafaa son hamlede
Aşka kılıç çekilmiş, ganimetler hatıralar…
Affedilmeyi dileyen yanılgılı yüzleşmelerde
Casus bellidir çiğnenen ahitler.
Ardından izlerken yenilmiş savaşçı yürüyüşünü
Döneceğini biliyordum yeni bir şah-mat hamle denemesiyle
Affet yüreğim,
Sağlam savunmalar inşa etmiş tanrı bende
Uçduygularla.
Kirpi misali diken koymuş sevgilerimize.
Birbirimizi daha çok incitmeyelim diye.
Yine de, ardından izlerken yenilmiş savaşçı yürüyüşünü
Kırıkları arttı kristal zırhımın.
Çünkü ben daha görkemli bir savaş düşlüyordum
Bir son için bile.
Kayıt Tarihi : 25.4.2010 21:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!