Havada, tüylerini güne kaptıran hırçın gece kuşlarının son kanat sesleri,
gecede, uzak denizlerin ıssızlığından kaçıp sahipsiz dalgalara düşen ışıklar…
Karaya vurmuş sahillerin deniz görmemiş yavan ekmek arası çocuklarını,
aysız ve karanlık gecelerde yakamoz toplamaya gönderir ışık karartıcılar…
Ki o çocuklar artık, kuramadıkları hayaller ve göremedikleri düşler içinde,
gökyüzü atlasında kendine yer bulamamış bir garip yıldız kümesi…
. ,
Ve teleskopun görmediği…
Şehrin ışıklarından saklı, karanlık denizin ortasında bir balıkçı motoru var
iğneleri yem tuzağı, rasgele sallanan çoklu oltasıyla hafif dalgalı yollarda,
yanık mazot kokusu, tar-tar-tar…
.
Cevat Çeştepe
2026
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 22:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!