Bir zamanlar söylediklerin,
sessizliğin içinde kaybolur,
dudakların unutur nefesini,
anılar ise suskunluğa gömülür.
Kelimeler savrulur rüzgâra,
bir fısıltı gibi, duyulmaz artık,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta