Kayıp bir şehrin dar sokağındayım,
adım adım eksiliyorum kendimden.
Duvarlar suskun, taşlar yorgun,
Belkide benden daha yorgun adımlarım
Camları kırık evler gibi anılar,
içi soğuk, dışı dökük gibi duvarlar
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta