Kayıp Ayna Şiiri - Salim Erben

Sessiz bir rüzgârla savrulur harman,
Ne bir iz bırakır ne eski ferman.
Diz çöken dizimde kalmadı derman,
Bakarım maziye, bağrım sökülür.

Kuşlar da çekildi kendi dağına,
Uğramaz hiç kimse dost bağına.
Düşmüşüz bir kere dünya ağına,
Gözümden sinsizce yaşlar dökülür.

Geceler perdedir, örter her şeyi,
Karanlık unutturur tasayı, meyi.
Bıraktım elinden sahte her neyi,
Varlığım yokluğun önde bükülür.

Bir nefeslik canla yükümüz ağır,
Sanki bütün yollar dilsiz ve sağır.
İster feryat eyle, ister git çağır,
Gidenler bir daha bir daha ölür

Salim der ki derviş sırra erince,
Gönül kapısını sessiz girince,
Ömür gökyüzünde bir kuş sevince,
Bütün yamalıklar bir gün sökülür