Yazık oldu bize, vazgeçiyorum
Anlamadı sahiden gittiğimi
Merak da etmez ya beni
Unuttu gözlerimin rengini
Nadiren bakardı onlara, fakat
Alışkındı denizim toprağına
Kaçardı, mahkum o kurumaya
Korkaklığı mani vuslatımıza
Ahım hep üzerinde yaşayacaksın
Olur da bir gün hatırına gelirsem
Ve vicdanındaki tek yara bensem
O vakit ruhumda esir kalacaksın
Kimse böyle hayran bakmayınca sana
Ukde bıraktıklarını bir bir hatırla
Rahatsız olma, uzun ömürler diliyorum
Fazla vaktimi alma, ben gidiyorum
Kayıt Tarihi : 21.2.2026 01:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kimseler böyle her şeyiymişsin gibi bakmayacak gözlerine. Saçının kokusunu uzun uzun içine çekmeyecek, sevmediğin her zerrene hayranlık duymayacak. Ve sen elbette bir gün pişmanlık duyacaksın, o gün geldiğinde bu gözler sana hayattaki tek varlığıymışsın gibi değil de artık nefretle bakınca anlayacaksın başına ne geldiğini...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!