Kendi kayığının sen çekmezsen küreğini,
Koymazsan ortaya hiçbir zaman yüreğini,
Yormazsan bunun için kolunu bileğini,
Herkes çoktan gitmişken, hiç yol almaz kayığın.
Düzenbaza güvenip pusula edinince,
Doğru yolda giderken rotayı terk edince,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta