Kendi kayığının sen çekmezsen küreğini,
Koymazsan ortaya hiçbir zaman yüreğini,
Yormazsan bunun için kolunu bileğini,
Herkes çoktan gitmişken, hiç yol almaz kayığın.
Düzenbaza güvenip pusula edinince,
Doğru yolda giderken rotayı terk edince,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
