Kaygı… O çıplak ve arsız,
Deryadır uçsuz bucaksız.
Günün ilk ışıklarıyla göğsüme akar,
sıkar kement' ini;
ruhumu o alaca karanlığında
boğuncaya kadar.
Ekmeğimde, aşımda,
dilimde, damağımda
o tırpan düşünceler.
O kahreden, o derbeder,
Kaygı; Üç öğünümde,
gecemde, gündüzümde…
O ruhsuz, O bedensiz,
O hükmü dipsiz.
Dünüm, yarına geçmeden
biter kapımda davetsiz.
Kayıt Tarihi : 23.03.2026 11:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!