Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
O kadar hüzünlü bir şiir olmuş ki sanki kayboluş değilde YOKOLUŞ anlatılmış! Şiirlerinin daha umutlu olması ümidiyle...Yürek umarım bulutların üzerinde (daima) ama mutluluktan olur...Sevgiyle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta