Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bazen istiyor yok olmayı yada kaybolmayı ama yinede güzel şey varolmak ve yaşamak..:)
insan gibi yaşamak nasıl geçiyorsa
düşüncelerinden
işte öyle olmalı
........................
Dediğiniz gibi olmalı...
Güzeldi. Tebrikler
Sevgimle
sonra
tekrar
eski çizgiye dönmeli
insan
yok olmalı
yok olmak istediğinde.....
nefis dizeler...
harika çalışma gelmiş...
kutluyorum...
güzel ve anlamlı dizelerin sahibini kutluyorum. Gülce Şeren
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta