Artık o tanıdık çam kokusu gelmiyor uzaktan,
Gölgesine sığındığım dallar çekilmiş sokaktan.
Ne o uçsuz bucaksız kırlar kaldı ne yeşil ormanlar,
Şimdi her köşede soğuk taşlar, dilsiz binalar var.
Anneme her gün götürdüğüm o taze dallar hani
Söğüt ağacı yok artık, unutturmuşlar yerini.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta