Artık o tanıdık çam kokusu gelmiyor uzaktan,
Gölgesine sığındığım dallar çekilmiş sokaktan.
Ne o uçsuz bucaksız kırlar kaldı ne yeşil ormanlar,
Şimdi her köşede soğuk taşlar, dilsiz binalar var.
Anneme her gün götürdüğüm o taze dallar hani
Söğüt ağacı yok artık, unutturmuşlar yerini.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta