Kaybolan gençlik günlerimizin özlemi var içimizde.
Artık solan bir Gül gibiyiz.
Yaprakları dökülmüş bir çınar.
Coşmayı unutmuş kuru bir Nehir yatağı.
Her sabah yeni bir umutla uyanıyorum.
Her akşam hüzünle kararıyor gökyüzü.
Sonra gönlümün uykusu kaçıyor,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Özlem duyar insan gençliğine ve mazisine.Kutlarım sizi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta