Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
tşkler
Kırık dökük hayattan geriye kalan bir yığın hüzün...Gidenlerin ardında bıraktığı bizden yaşayan anılarıdır....Muazzez'e Rahmet diler sevenlerine sabır derim....yüreğinize sağlık....
ben daa bişiy diemicem artık bu şiirin üzerine...yakında bende yazmaya başlarsam şaşırma madem.............gözlerimizin önünde ilginç bir yaşam sürdürdü..ağladı..dinledi..güldürdü..ölümü düşünmüyorduk...düşündürdü.....(özdemir asaf*)
kaybetmek çok zor, onu yaşayanlar bilir ancak,çok duygulu kaleminiz daim olsun..
Korkularını yenemedi büyük şehir...
Ağladı...sabahladı...dayanamadı...
YÂR...! diye uyandı kâbuslardan kaç kez...?
Bulamadı yanında,olmayan yastığına sarıldı...
Erteledi hep yarınları ve baharları...
Tutamadı elinden sevdanın...
Tanıyamadı aynalarda kendini...
İstanbul ona dar geldi...
Kaybetti YÂRİ...yarınını kaybetti...
sevgilerimle..
Güneyin Kızı
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta