10/04/1960 / Arpaçay / Doğruyol Köyü / KARS
Biz önce çocuksu gülücüklerimizi kaybettik
Masumiyet timsali sıcacık tebessümlerimizi
Anlamaya çalışırken heyecanımızı kaybettik
Benlik dürtülerimizi hep öne plana çıkardık
Birlikte yaşama alışkanlıklarımızı öteleyip
Büyüğümüze saygıyı küçüğümüze sevgiyi
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta